شدت آن عذابى كه براى او پيدا مىكند ، بسيار بالاتر است از آن كسى كه جلويش را بگيرند و همين حال بكشندش . اگر يك نفر فاسد كه مشغول فساد است بگيرند و بكشند ، به صلاح خودش است ، براى اين كه اين اگر زنده بماند فساد زيادتر مىكند و فساد كه زيادتر كرد ، عمل چون ريشهء عذاب است ، عذابش در آن جا زيادتر مىشود . اين يك جراحى است براى اصلاح . حتى اصلاح آن كسى كه كشته مىشود ، يك كسى كه دارد يك زهر كشنده را به خيال اين كه يك شربت است ، مىخواهد بخورد . اگر چنانچه جلويش را شما بگيريد و با فشار و زور و كتك از دستش بگيريد ، يك رحمتى بر او كرديد و لو او خيال مىكند كه طعمهء او را از دستش گرفتيد و يك زحمتى برايش ايجاد كرديد ؛ لكن خير ، اين جور نيست . اگر امروز ، اين سران استكبارى بميرند ، براى خودشان بهتر است از اين كه ده سال ديگر بميرند . اگر امروز ، يك كسى كه فساد در ارض مىكند كشته بشود ، براى خودش رحمتى است ، به خيال اين كه به صورت يك تأديب ، نه اين است كه اين يك چيزى باشد كه بر خلاف رحمت باشد . پيغمبر ، رحمةٌ للعالمين است و تمام جنگ‌هايى كه او كرده است ، دعوت‌هايى كه او كرده است ، همه‌اش رحمت است . اين كه مىفرمايد كه : قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ بزرگترين رحمت است بر بشر . آنهايى كه خيال مىكنند كه اين آسايش دنيايى رحمت است و بودن در دنيا و خوردن و خوابيدن حيوانى رحمت است ، آنها مىگويند كه اسلام چون رحمت است ، نبايد حدود داشته باشد ، نبايد قصاص داشته باشد ، نبايد آدمكشى بكند . آنهايى كه ريشهء عذاب را مىدانند ، آنهايى كه معرفت دارند كه مسائل عذاب آخرت وضعش چى است ، آنها مىدانند كه حتى براى اين آدمى كه دستش را مىبرند براى اين كارى كه كرده است ، اين يك رحمتى است . رحمتش در آن طرف ظاهر مىشود . براى آن كسى كه فساد كن است ، اگر او را از بين ببرند يك رحمتى است بر او . اين طور نيست كه اين جنگ‌هاى پيغمبر مخالف با رحمةً للعالمين باشد ، مُؤَكِّدِ رحمةً للعالمين است . الْجَنَّةُ تَحْتَ ظِلالِ